प्रिती फुल्दा बटुलेको मह पोखियो
मीठो इच्छा भरिएको दह पोखियो
थोपा थोपा जोहो गरी फेरि पोखिंदा
निख्रीएर खुशीसँगै बह पोखियो
मन थेग्ने धैर्यताले भर नदिंदा
भक्कानोको मूल फुटी गह पोखियो
रात पनि ओभाएन शीत सरि भै
आँशुमाथि जुनेलीको टह पोखियो
खिन्नतामा कहाँ खोज्नु हाँस्ने बहाना
मुस्काएको सुहाउने सह पोखियो
रचना: अनुराग 'अनुरागी मन'
रचना मिति : ........ २०११, दक्षिण कोरिया
No comments:
Post a Comment